Nieruchomości często są jednym z najważniejszych składników majątku rodzinnego. Mogą stanowić źródło przychodów, zabezpieczenie kapitału, element historii rodziny, siedzibę firmy, aktywo inwestycyjne albo symbol wielopokoleniowego dorobku. Ich przekazanie kolejnemu pokoleniu wymaga jednak znacznie więcej niż testamentu lub formalnego przeniesienia własności. Sukcesja nieruchomości powinna obejmować uporządkowanie stanu prawnego, ocenę funkcji aktywów, strategię zarządzania, zasady decyzyjności, plan finansowania kosztów utrzymania oraz przygotowanie sukcesorów do odpowiedzialności właścicielskiej.
Dlaczego nieruchomości są aktywami szczególnymi?
W wielu rodzinach nieruchomości są aktywami szczególnymi. Inaczej niż portfel papierów wartościowych, środki pieniężne czy udziały w funduszach, bardzo często mają wymiar emocjonalny i tożsamościowy. Kamienica w centrum miasta, zabytkowa willa, pałac, grunty inwestycyjne, rodzinny dom, obiekt komercyjny, hotel czy budynek dawnej firmy mogą być nie tylko składnikiem majątku, ale też nośnikiem pamięci, pozycji społecznej i rodzinnej historii.
To właśnie dlatego sukcesja nieruchomości bywa jedną z najtrudniejszych części planowania międzypokoleniowego. Problem nie polega wyłącznie na tym, komu przekazać aktywo. Znacznie ważniejsze jest pytanie, jak przekazać je w taki sposób, aby nie doprowadzić do rozdrobnienia własności, konfliktu rodzinnego, utraty wartości, paraliżu decyzyjnego albo konieczności szybkiej sprzedaży w niekorzystnym momencie.
W przypadku Family Office, rozumianego jako podmiot zarządzający majątkiem rodzinnym, sukcesja nieruchomości powinna być traktowana jako proces strategiczny. Obejmuje nie tylko aspekty prawne i podatkowe, lecz także analizę ekonomiczną, techniczną, operacyjną, inwestycyjną i relacyjną. Właśnie w tym obszarze OPG Family Real Estate może wspierać rodziny w porządkowaniu portfeli nieruchomościowych, ocenie potencjału aktywów i przygotowaniu ich do przekazania kolejnemu pokoleniu.
Jak podkreśla Michał Styś, CEO OPG Family Real Estate:
„Sukcesja nieruchomości nie powinna zaczynać się w kancelarii notarialnej, ale przy stole strategicznym. Najpierw trzeba zrozumieć, czym dana nieruchomość jest dla rodziny: aktywem dochodowym, symbolem, zobowiązaniem, potencjałem inwestycyjnym czy elementem dziedzictwa. Dopiero wtedy można zdecydować, jak ją przekazać”.
Dlaczego nieruchomości są trudnym aktywem sukcesyjnym?
Nieruchomości są aktywami relatywnie trwałymi, materialnymi i często odpornymi na krótkoterminowe wahania rynkowe. Jednocześnie są mało podzielne, kosztowne w utrzymaniu, wymagające zarządzania i narażone na ryzyka prawne, techniczne, podatkowe oraz rodzinne.
Przekazanie portfela finansowego można stosunkowo łatwo rozdzielić między spadkobierców w określonych proporcjach. Z nieruchomościami jest trudniej. Jedna kamienica, willa, działka inwestycyjna czy obiekt komercyjny nie zawsze może zostać podzielony bez utraty wartości. Współwłasność wielu spadkobierców może prowadzić do konfliktów: jeden chce sprzedać, drugi modernizować, trzeci utrzymać aktywo z powodów sentymentalnych, a czwarty oczekuje regularnych wypłat.
Do tego dochodzą obowiązki właścicielskie: podatki, remonty, ubezpieczenia, najemcy, decyzje administracyjne, kredyty, spory sąsiedzkie, plany miejscowe, wymogi konserwatorskie i ryzyko spadku wartości w przypadku braku inwestycji w utrzymanie. W przypadku nieruchomości zabytkowych lub historycznych dochodzi jeszcze warstwa konserwatorska i społeczna.
Sukcesja a dziedziczenie. Dlaczego to nie to samo?
Dziedziczenie jest zdarzeniem prawnym. Sukcesja jest procesem. Ta różnica ma fundamentalne znaczenie w przypadku nieruchomości.
Dziedziczenie określa, kto nabywa prawa po śmierci właściciela. Sukcesja odpowiada na pytanie, jak majątek ma funkcjonować przed i po zmianie pokoleniowej. Może obejmować testament, darowizny, umowy, spółki, fundację rodzinną, konstytucję rodzinną, zasady governance, plan edukacji sukcesorów i politykę zarządzania aktywami.
W polskim systemie prawnym istotną rolę odgrywają przepisy prawa spadkowego, w tym zachowek. Roszczenia z tytułu zachowku mogą mieć duże znaczenie przy przekazywaniu wartościowych nieruchomości, ponieważ mogą prowadzić do konieczności spłaty uprawnionych osób. Przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zachowku określają m.in. krąg osób uprawnionych oraz zasady obliczania roszczenia.
W praktyce oznacza to, że przekazanie jednej osobie kluczowej nieruchomości bez zaplanowania rozliczeń z pozostałymi członkami rodziny może doprowadzić do napięć finansowych i relacyjnych. Jeżeli sukcesor otrzyma aktywo niepłynne, a jednocześnie będzie zobowiązany do spłat, może zostać zmuszony do sprzedaży nieruchomości albo zaciągnięcia finansowania.
Dlatego przy sukcesji nieruchomości nie wystarczy wskazać następcę. Trzeba zaplanować mechanizm: kto obejmuje aktywo, kto otrzymuje ekwiwalent, z czego finansowane są spłaty, kto zarządza nieruchomością i jak ograniczyć ryzyko konfliktu.
Unikalne aktywa wymagają unikalnej strategii
Nie każda nieruchomość powinna być przekazywana w ten sam sposób. Inaczej planuje się sukcesję portfela mieszkań na wynajem, inaczej kamienicy, inaczej gruntu inwestycyjnego, inaczej rodzinnej rezydencji, a jeszcze inaczej zabytkowego obiektu z potencjałem rewitalizacyjnym.
W praktyce można wyróżnić kilka typów aktywów nieruchomościowych w sukcesji:
- Aktywa dochodowe — nieruchomości generujące regularny przychód, np. lokale komercyjne, budynki biurowe, magazyny, mieszkania na wynajem, lokale usługowe. Ich sukcesja powinna koncentrować się na stabilności zarządzania, utrzymaniu przychodów i jasnym podziale korzyści.
- Aktywa rozwojowe — grunty, obiekty do przebudowy, nieruchomości z potencjałem zmiany funkcji. Wymagają decyzji inwestycyjnych, kapitału, cierpliwości i kompetencji projektowych.
- Aktywa reprezentacyjne — rezydencje, wille, nieruchomości historyczne, siedziby firm rodzinnych. Często mają wysoką wartość emocjonalną, ale nie zawsze generują przychód.
- Aktywa problematyczne — nieruchomości z nieuregulowanym stanem prawnym, wysokimi kosztami, złym stanem technicznym, konfliktami współwłaścicielskimi lub ograniczoną płynnością.
- Aktywa dziedzictwa rodzinnego — obiekty, które rodzina chce zachować nie tylko ze względów finansowych, ale również symbolicznych, historycznych lub społecznych.
Każda z tych kategorii wymaga innego podejścia. OPG Family Real Estate może wspierać rodziny w zbudowaniu mapy aktywów nieruchomościowych i przypisaniu im właściwej roli w strategii majątkowej. To ważne, bo sukcesja nie powinna przenosić na kolejne pokolenie chaosu. Powinna przekazywać aktywa wraz z jasną logiką ich dalszego zarządzania.
Jak wskazuje Michał Styś:
„Nie każda nieruchomość w majątku rodzinnym jest inwestycją. Czasem jest dziedzictwem, czasem zobowiązaniem, czasem potencjałem, a czasem aktywem, które powinno zostać sprzedane. Dobra sukcesja zaczyna się od uczciwego nazwania roli każdej nieruchomości”.
Pierwszy krok: audyt portfela nieruchomości przed sukcesją
Profesjonalna sukcesja nieruchomości powinna rozpocząć się od audytu portfela. Bez pełnego obrazu aktywów trudno podejmować racjonalne decyzje. W wielu rodzinach wiedza o nieruchomościach jest rozproszona: część dokumentów znajduje się u właściciela, część w kancelarii, część u zarządcy, a część istnieje wyłącznie w pamięci osób, które przez lata zajmowały się majątkiem.
Audyt powinien obejmować:
- stan prawny nieruchomości,
- księgi wieczyste,
- strukturę własności,
- umowy najmu i dzierżawy,
- obciążenia hipoteczne,
- służebności,
- roszczenia i spory,
- status planistyczny,
- stan techniczny,
- wartość rynkową,
- przychody i koszty,
- potrzeby remontowe,
- potencjał modernizacji,
- ryzyka podatkowe,
- ryzyka konserwatorskie,
- możliwości sprzedaży, podziału lub zmiany funkcji.
Taki audyt pozwala odpowiedzieć na podstawowe pytanie: co tak naprawdę ma zostać przekazane kolejnemu pokoleniu? Czasem okazuje się, że aktywo postrzegane jako prestiżowe generuje stałą stratę. Innym razem nieruchomość niedoceniana przez rodzinę ma duży potencjał inwestycyjny. Zdarza się również, że problemem nie jest sama nieruchomość, ale brak zarządzania, dokumentacji lub strategii.
Z perspektywy OPG Family Real Estate audyt portfela jest punktem wyjścia do dalszych decyzji: utrzymać, zmodernizować, skomercjalizować, przekształcić, wnieść do struktury rodzinnej, sprzedać albo przekazać konkretnemu sukcesorowi.
Drugi krok: określenie funkcji nieruchomości w majątku rodzinnym
Sukcesja nie powinna polegać na mechanicznym podziale aktywów. Najpierw trzeba ustalić, jaką funkcję dana nieruchomość ma pełnić w majątku rodzinnym.
Może być źródłem dochodu dla rodziny. Może zabezpieczać kapitał. Może stanowić siedzibę biznesu rodzinnego. Może być aktywem przeznaczonym do rozwoju i wzrostu wartości. Może też pełnić funkcję symboliczną — jako dom rodzinny, obiekt historyczny lub część dziedzictwa.
Dopiero po określeniu funkcji można zdecydować, jak nieruchomość przekazać. Jeśli aktywo ma generować dochód dla wielu członków rodziny, lepszym rozwiązaniem może być struktura wspólnego zarządzania i dystrybucji korzyści. Jeśli nieruchomość wymaga aktywnego rozwoju, powinna trafić pod kontrolę osoby lub podmiotu, który ma kompetencje i kapitał do prowadzenia projektu. Jeśli jest aktywem symbolicznym, należy jasno określić, kto ponosi koszty jego utrzymania.
To szczególnie ważne przy nieruchomościach unikalnych. Zabytkowa willa, pałac, kamienica lub rodzinny dom nie są zwykłymi pozycjami w arkuszu majątkowym. Mogą mieć znaczenie emocjonalne, ale emocje nie powinny zastępować strategii.
Trzeci krok: wybór modelu przekazania aktywów
W sukcesji nieruchomości można wykorzystać różne narzędzia prawne i organizacyjne. Ich wybór powinien zależeć od struktury rodziny, rodzaju aktywów, celów sukcesyjnych, relacji między sukcesorami, ryzyk podatkowych i potrzeby zachowania kontroli.
Testament
Testament pozwala wskazać, kto ma odziedziczyć konkretne składniki majątku. W przypadku nieruchomości może być użyteczny, ale nie zawsze rozwiązuje problem zarządzania. Jeżeli kilka osób odziedziczy jedną nieruchomość, może powstać współwłasność wymagająca zgodnych decyzji. Testament nie zastępuje więc strategii operacyjnej.
Darowizna za życia
Darowizna pozwala przekazać nieruchomość jeszcze za życia właściciela. Może ułatwić stopniowe wprowadzanie sukcesora w odpowiedzialność właścicielską. Wymaga jednak analizy skutków podatkowych, rodzinnych i zachowkowych. Przekazanie aktywa jednej osobie może wymagać rozliczenia z pozostałymi członkami rodziny.
Spółka celowa lub holdingowa
Nieruchomości mogą być zarządzane przez spółkę, w której udziały są następnie przekazywane sukcesorom. Taki model może ułatwić zarządzanie portfelem, ograniczyć bezpośrednią współwłasność nieruchomości i uporządkować decyzyjność. Wymaga jednak profesjonalnego zaprojektowania struktury prawnej, podatkowej i właścicielskiej.
Fundacja rodzinna
Od 2023 roku w polskim systemie prawnym funkcjonuje fundacja rodzinna. Zgodnie z informacjami serwisu Biznes.gov.pl fundacja rodzinna pozwala formalnie odseparować biznes i rodzinę, ponieważ majątek rodzinny staje się własnością fundacji rodzinnej, a nie poszczególnych osób. Ministerstwo Rozwoju i Technologii wskazywało przy wejściu przepisów w życie, że fundacja rodzinna ma umożliwiać utrzymanie i ochronę majątku firmy, jego dalsze pomnażanie oraz ograniczenie ryzyka rozdrobnienia kapitału.
Co ważne w kontekście nieruchomości, rządowy podręcznik dotyczący fundacji rodzinnej wskazuje, że mieniem wnoszonym do fundacji może być m.in. nieruchomość, w tym nieruchomość rolna, a także papiery wartościowe, udziały w spółkach czy ogół praw i obowiązków w spółce osobowej, o ile umowa spółki na to pozwala. Sama ustawa o fundacji rodzinnej znajduje się w bazie ISAP i obowiązuje od 22 maja 2023 roku.
Fundacja rodzinna może być szczególnie interesująca tam, gdzie rodzina chce zachować majątek w jednym ośrodku właścicielskim, uniknąć rozdrobnienia i zapewnić beneficjentom korzystanie z majątku bez konieczności bezpośredniego zarządzania nieruchomościami. Nie jest jednak rozwiązaniem automatycznie właściwym dla każdego portfela. Wymaga zaprojektowania statutu, zasad wypłat, organów, mechanizmów kontroli i polityki zarządzania aktywami.
Umowy rodzinne i konstytucja rodzinna
W rodzinach posiadających istotne aktywa nieruchomościowe warto rozważyć także dokumenty governance: konstytucję rodzinną, politykę inwestycyjną, zasady korzystania z nieruchomości rodzinnych, procedury sprzedaży aktywów, mechanizmy rozwiązywania sporów i reguły angażowania sukcesorów.
Nie zawsze mają one ten sam charakter prawny co testament czy statut fundacji, ale mogą mieć ogromne znaczenie organizacyjne i relacyjne. Pozwalają ustalić zasady, zanim pojawi się konflikt.
Czwarty krok: przygotowanie sukcesorów do zarządzania nieruchomościami
Przekazanie unikalnych nieruchomości kolejnemu pokoleniu nie powinno oznaczać jedynie przeniesienia własności. Sukcesorzy powinni rozumieć, jakie aktywa przejmują, jaką mają historię, jaką generują wartość, jakie niosą koszty i jakie wymagają decyzje.
W praktyce przygotowanie sukcesorów powinno obejmować:
- edukację z zakresu rynku nieruchomości,
- wprowadzenie w strukturę portfela,
- omówienie kosztów utrzymania i remontów,
- analizę umów najmu,
- zrozumienie finansowania i zadłużenia,
- poznanie ryzyk prawnych i podatkowych,
- udział w spotkaniach z doradcami,
- stopniowe włączanie w decyzje inwestycyjne,
- zrozumienie wartości historycznej i emocjonalnej aktywów,
- przygotowanie do współpracy z rodzeństwem lub innymi beneficjentami.
To ważne, ponieważ sukcesja nieudana często wynika nie z braku majątku, ale z braku kompetencji i wspólnych zasad. Sukcesor, który otrzymuje nieruchomość bez przygotowania, może nie wiedzieć, czy ją utrzymać, sprzedać, modernizować, wynająć czy przekształcić.
Jak podkreśla Michał Styś:
„Największym błędem jest założenie, że kolejne pokolenie automatycznie będzie wiedziało, jak zarządzać nieruchomościami. Unikalne aktywa wymagają edukacji właścicielskiej. Trzeba przekazać nie tylko tytuł prawny, ale też wiedzę, kontekst i odpowiedzialność”.
Piąty krok: governance, czyli zasady podejmowania decyzji po sukcesji
Sukcesja nieruchomości bez governance może prowadzić do paraliżu. Jeżeli kilka osób ma prawo do korzyści z jednego aktywa, ale nie ma ustalonych zasad podejmowania decyzji, każdy większy remont, najem, sprzedaż lub refinansowanie może stać się źródłem konfliktu.
Warto więc określić:
- kto podejmuje decyzje strategiczne,
- kto zarządza nieruchomością operacyjnie,
- jakie decyzje wymagają zgody wszystkich,
- jakie decyzje podejmowane są większością,
- kiedy wymagana jest niezależna wycena,
- jak wybiera się zarządcę lub operatora,
- jak dzielone są przychody,
- jak finansowane są nakłady,
- co dzieje się, jeśli jeden z sukcesorów chce wyjść ze wspólnego aktywa,
- czy rodzina ma prawo pierwokupu udziałów,
- jak rozstrzygane są spory.
Governance jest szczególnie ważne w przypadku aktywów niepodzielnych i unikalnych. Jeżeli rodzina chce zachować kamienicę, rezydencję lub obiekt historyczny, musi wiedzieć, kto będzie za niego realnie odpowiedzialny. W przeciwnym razie wspólna własność może szybko stać się wspólnym problemem.
Sukcesja nieruchomości a ochrona przed rozdrobnieniem majątku
Jednym z największych ryzyk sukcesji nieruchomości jest rozdrobnienie własności. Z każdym kolejnym pokoleniem liczba uprawnionych osób może rosnąć. Jeżeli nie zostanie wprowadzony mechanizm koncentracji decyzyjności, portfel nieruchomości może stać się trudny do zarządzania.
Problem rozdrobnienia dotyczy zwłaszcza wartościowych aktywów rodzinnych: kamienic, gruntów, obiektów komercyjnych i nieruchomości historycznych. Nawet jeśli każdy sukcesor posiada formalnie niewielki udział, jego zgoda może być potrzebna do kluczowych działań. To spowalnia decyzje, utrudnia finansowanie i obniża atrakcyjność aktywa.
Dlatego w planowaniu sukcesji należy rozważyć mechanizmy, które oddzielają prawo do korzyści ekonomicznych od konieczności osobistego zarządzania przez każdego członka rodziny. Taką funkcję mogą pełnić m.in. fundacja rodzinna, spółka holdingowa, umowy rodzinne, profesjonalny zarządca lub Family Office.
Z perspektywy OPG Family Real Estate ważne jest, aby rodzina nie przekazywała kolejnemu pokoleniu wyłącznie „udziałów w problemie”. Sukcesja powinna wzmacniać zdolność do zarządzania majątkiem, a nie tworzyć coraz bardziej złożoną współwłasność.
Kiedy nieruchomość powinna zostać w rodzinie, a kiedy lepiej ją sprzedać?
Jednym z najtrudniejszych pytań sukcesyjnych jest to, czy dana nieruchomość rzeczywiście powinna zostać przekazana kolejnemu pokoleniu. Nie każde aktywo musi być zachowane za wszelką cenę. Czasem najlepszą decyzją sukcesyjną jest sprzedaż nieruchomości przed sukcesją, uporządkowanie kapitału i przekazanie następcom bardziej płynnych, prostszych w zarządzaniu aktywów.
Nieruchomość powinna pozostać w rodzinie, jeśli:
- ma strategiczne znaczenie dla majątku,
- generuje stabilny dochód,
- ma realny potencjał wzrostu wartości,
- pełni ważną funkcję sukcesyjną lub reprezentacyjną,
- rodzina ma środki na jej utrzymanie,
- istnieje jasny model zarządzania,
- sukcesorzy rozumieją jej wartość i odpowiedzialność,
- aktywo jest zgodne z długoterminową strategią rodziny.
- Sprzedaż lub repozycjonowanie warto rozważyć, jeśli:
- nieruchomość generuje stale rosnące koszty,
- wymaga nakładów nieadekwatnych do potencjału,
- nie ma sukcesora zainteresowanego zarządzaniem,
- jest źródłem konfliktów,
- ma nieuregulowany stan prawny,
- jest trudna do wynajęcia lub skomercjalizowania,
- blokuje kapitał potrzebny w innych obszarach,
- jej utrzymanie wynika wyłącznie z sentymentu.
Michał Styś ujmuje to wprost:
„Odpowiedzialna sukcesja nie zawsze oznacza zachowanie każdego aktywa. Czasem najlepszym sposobem ochrony majątku rodzinnego jest podjęcie trudnej decyzji: sprzedać nieruchomość, która nie ma już funkcji strategicznej, i uwolnić kapitał dla kolejnego pokolenia”.
Unikalne aktywa: nieruchomości zabytkowe, kamienice, rezydencje i grunty
Szczególnego podejścia wymagają nieruchomości unikalne. Ich wartość często wynika nie tylko z powierzchni i lokalizacji, ale również z historii, architektury, prestiżu, potencjału rewitalizacyjnego lub znaczenia dla rodziny.
Nieruchomości zabytkowe
Zabytki mogą być cennym elementem majątku, ale wymagają świadomości ograniczeń konserwatorskich, kosztów utrzymania i długiego horyzontu inwestycyjnego. W sukcesji trzeba ustalić, kto będzie finansował prace, kto będzie odpowiadał za relacje z urzędami i czy obiekt ma realną funkcję ekonomiczną.
Kamienice
Kamienice często łączą funkcję dochodową, inwestycyjną i historyczną. Wymagają audytu najmu, stanu technicznego, instalacji, remontów, struktury lokatorów, potencjału podniesienia standardu i możliwości komercjalizacji parterów.
Rezydencje rodzinne
Domy, wille i rezydencje mają silny komponent emocjonalny. Sukcesja powinna rozstrzygać, czy nieruchomość ma pozostać do wspólnego użytku, czy przypadnie jednemu sukcesorowi, kto ponosi koszty i jakie zasady korzystania będą obowiązywać.
Grunty inwestycyjne
Grunty mogą mieć ogromny potencjał, ale często wymagają cierpliwości, decyzji planistycznych, finansowania, analizy chłonności i współpracy z deweloperami. Sukcesja gruntów bez strategii może zamrozić kapitał na lata.
W każdym z tych przypadków sukcesja powinna być poprzedzona profesjonalną analizą. OPG Family Real Estate może pomóc rodzinie ocenić, czy aktywo należy chronić, rozwijać, przekształcić czy sprzedać.
Jak powinien wyglądać profesjonalny proces sukcesji nieruchomości?
Profesjonalny proces można uporządkować w kilku etapach.
Najpierw należy wykonać inwentaryzację portfela — ustalić, jakie nieruchomości posiada rodzina, w jakiej strukturze, z jakimi obciążeniami i dokumentacją.
Następnie trzeba przeprowadzić audyt prawny, techniczny, finansowy i funkcjonalny. Celem jest sprawdzenie, co aktywa realnie znaczą dla majątku.
Kolejnym krokiem jest określenie roli każdej nieruchomości: dochodowa, rozwojowa, reprezentacyjna, sukcesyjna, problematyczna, do sprzedaży lub do modernizacji.
Potem należy przygotować scenariusze sukcesyjne: przekazanie bezpośrednie, darowizna, testament, spółka, fundacja rodzinna, sprzedaż, podział funkcjonalny albo mieszany model.
Następnie konieczne jest ustalenie governance: kto decyduje, kto zarządza, jak raportuje, jakie są progi decyzyjne i jak rozwiązywane są konflikty.
Ostatnim etapem jest wdrożenie i monitoring. Sukcesja nie kończy się w momencie podpisania dokumentów. Dopiero późniejsze zarządzanie pokaże, czy aktywa zostały rzeczywiście przygotowane do życia w kolejnym pokoleniu.
Sukcesja międzypokoleniowa w oparciu o nieruchomości wymaga połączenia prawa, finansów, strategii, emocji i odpowiedzialności właścicielskiej. Unikalne aktywa — kamienice, rezydencje, obiekty historyczne, grunty czy nieruchomości komercyjne — mogą stać się fundamentem majątku rodzinnego na kolejne dekady. Mogą jednak również stać się źródłem konfliktów, kosztów i trudnych do rozwiązania sporów.
Dlatego kluczowe jest, aby nie przekazywać kolejnemu pokoleniu wyłącznie tytułów własności. Trzeba przekazać uporządkowany portfel, jasne zasady, wiedzę, strategię i mechanizmy zarządzania. Wtedy nieruchomości mogą stać się nie tylko odziedziczonym majątkiem, ale świadomie prowadzonym kapitałem rodzinnym.
OPG Family Real Estate wspiera rodziny i właścicieli kapitału właśnie w tym obszarze: w analizie portfeli nieruchomościowych, ocenie potencjału aktywów, porządkowaniu funkcji nieruchomości, przygotowywaniu scenariuszy sukcesyjnych i budowaniu strategicznego podejścia do majątku rodzinnego.
Jak podsumowuje Michał Styś, „najlepiej przeprowadzona sukcesja to taka, po której kolejne pokolenie nie tylko posiada nieruchomości, ale rozumie, dlaczego są w portfelu, jaką pełnią funkcję i jak należy nimi zarządzać. Dopiero wtedy unikalne aktywa stają się prawdziwym dziedzictwem, a nie tylko spadkiem”.